Знаеме дека прекумерниот страв може да доведе до бројни болести, вклучувајќи ги сериозните
болести како на пример карцином.
Но, ова не важи за луѓето кои стравот го доживуваат како свој сојузник и учител, вели др.
Лиса Ранкин. – Во овој случај, во телото се создава поинаква реакција во однос на стравот.
Клучот не е во тоа да чувствуваме страв, природно е да имаме страв, тоа е прифакање на
нештото. Проблемот се појавува во тоа како го доживуваме, тогаш проблемот со стравот расте и
ни е непријател. Се создава цела драма. Така, луѓето кои покрај тоа што се изложени на стрес,
веруваат и дека овој стрес штетно влијае на нивното здравје, многу почесто се разболуваат.
Како илустрација на ова, др. Ранкин го цитира случајот на една пациентка која отсекогаш
стравувала од рак, болници и лекување. Направила сè за да не се разболи сериозно – земала
витамин Д, носела крема за сончање, јадела здрава храна. По извесен период таа добива
карцином, што значи: Стравот си го стори своето- заклучила и самата – ова самата си го
произведов, ова ми е од чист страв, бев преплашена. За време на лекувањето, таа морала да се
соочи со своите најдлабоки стравови. На крајот таа го прифатила стравот како сојузник. И тоа
доведе до нејзино конечно заздравување.
Патот до храброста започнува со промена на начинот на размислување
Нашите лажни стравови се родени од нашите мисли и размислувања, и тие се јавуваат затоа што
веруваме во митовите, односно во заблудите на нашата западна цивилизација.
Ова се четирите најчести претпоставки, кои предизвикуваат страв кај луѓето и носат огромно
страдање:
– Не можам да живеам во неизвесност
– Не можам да поднесам да изгубам нешто што го сакам
– Животот е тежок
– Јас сум потполно сам
Д-р Ранкин предлага да се заменат овие четири претпоставки за страв со овие четири вистини
претпоставки кои ќе ја развијат храброста во нас.
– Неизвесноста е пат на нови можности
– Загубата е природна и секогаш не води кон себе спознание и духовен раст
– Универзумот има добра намера за нас
– Сите сме едно
– Сигурноста е илузија, затоа не барај ја на овој свет
Кога ја прифаќаме неизвесноста, тогаш истата неизвесност ќе почнеме да ја доживуваме со без
страв.
Разбирањето дека загубата е честопати неизбежна може да ни помогне да се отвориме кон нови
искуства кои ке ни дадат нова димензија во нашиот духовен раст.
Кога ќе сфатиме дека низ овој живот ние сме на најниско ниво и дека сето ова е игра на некоја
повисока интелигенција, тогаш ќе сфатиме дека сè се случува со причина, иако причината можеби
не ни е позната во тој момент.
Затоа, откако ќе сфатиме дека сите сме дел од голема и нераскинлива мрежа наречена – живот и
кога ќе ги отфрлите воспоставените стравови, веќе нема да се чувствуваме осамено и туку
напротив, ке се чувствуваме „свои„.




0 Comments